Phone arrest – deel 2

gevangenisprikkeldraad-bon

Na mijn laatste blog over mijn zelf opgelegde phone-arrest, is het angstvallig stil gebleven op mijn blog.

Zoals je waarschijnlijk al wel verwacht was de week geen succes.

De eerste twee dagen stonden in het teken van ongeloof; hoe kun je in hemelsnaam gemiddeld 4 uur op je telefoon besteden? Ik was er van overtuigd dat mijn timer-app zijn werk niet goed deed. De tweede dag kwam langzaam het besef en besloot ik de teugels wat aan te trekken. Dag 3: anderhalf uur, dag 4: 2 uur, om eind van de week weer te eindigen op 3 a 3,5 uur.

Wat heb ik ervan geleerd?
Voornamelijk dat ik gewoon met veel plezier internet. Het lezen van Facebook posts, het lezen en reageren op een forum, het lezen van blogs en browsen naar diverse onderwerpen. Het mindless browsen tijdens het kijken van een film of iets dergelijks, is wel een aandachtspuntje. Dat voegt werkelijk niks toe.
Daarnaast pakte ik vaak gewoon de laptop op alsnog te internetten, maar dat telde mijn app dan natuurlijk niet mee.

En nu? De app vertelt me wel eens dat ik weer een uitschieter heb, maar vaak is die wel te verklaren. Verder maak ik me er niet zo druk meer om en heb ik geaccepteerd dat het nu eenmaal een vorm van ontspannen voor me is.

Op naar het volgende projectje.. een bullet journal, mijn cursus die ligt te verstoffen, of .. of.. of..? We zien wel!

Advertenties

Een Uitdaging met een hoofdletter

skyline-kralingse-plas

Sinds twee weken heb ik een nieuwe uitdaging; verhuizen. Het appartement waarin ik en Dave wonen is verkocht, waardoor we op zoek moesten naar een nieuw huis.

Regio Rotterdam is op dit moment booming en dat is te merken aan de huizenmarkt. De huurprijzen zijn skyhigh en de appartementen die nog net te betalen zijn liggen in een buurt waar een struikelend kind met zijn handje in een drugsnaald terecht kan komen. Als jong volwassene heb ik soms met plezier in dit soort buurten gewoond, maar met Dave is dit geen doen. Hij moet buiten kunnen spelen, zonder over de junks heen te moeten stappen.
Hier in de regio Rijnmond is het droevig gesteld met de sociale huurwoningmarkt. Met een halfjaar inschrijving op mijn naam, reageren er nog ruim 350 mensen voor mij op een appartement. Daarbij kun je ook maar zeer beperkt reageren door aangescherpte eisen. Er wordt niet alleen gekeken naar je inkomen, wat niet te laag en niet te hoog mag zijn, maar ook naar je gezinssamenstelling. Oh ja, er zijn ook nog eens plannen om 100.000 betaalbare huurwoningen af te breken.. Een lang verhaal kort; geen doen voor ons.

Gelukkig kwam ik vanuit mijn netwerk al gauw een oplossing in de vorm van een net tweekamerappartement in Vlaardingen. HO! Een tweekamerappartement? Jazeker, van 55 vierkante meter. Mijn oude appartement was ook van deze grootte, maar toen woonde ik er alleen.. Na alle plusjes en minnen tegen elkaar weg te hebben gestreept, kwam ik tot de conclusie dat we het gewoon moeten doen. Als minimalist en optimist vind ik wel een manier om het werkbaar te maken. Van 72 vierkante meter naar 55, dat moet te doen zijn toch?

Heb jij nog tips voor mij?