Een gouden tip

maxresdefault

Denk je eens in.. een wereld van minder. Minder werken, minder stress, minder spullen en minder verantwoordelijkheden. In die zelfde wereld bestaat een wereld van meer.. meer vrije tijd, meer ruimte, meer sociale contacten, meer frisse lucht, meer financiële ruimte en meer vrijheid. 
Fijn idee, toch?

Toch leven de meeste mensen andersom. Zo veel mogelijk werken, tegen het hoogst mogelijke loon, om een groot huis, een mooie auto en veel spullen te kunnen betalen. In de spaarzame vrije tijd moeten dit huis schoongemaakt worden en de spullen gewassen of verzorgd. Op naar een nieuwe baan? Jeej, salarisverhoging zodat we een nog groter huis, nieuwere auto en nog meer spullen kunnen kopen.

Wat zou er gebeuren als we het eens andersom gingen bekijken? Minder spullen om voor te zorgen en de spullen die je hebt zijn van superieure kwaliteit, waardoor ze niet snel vervangen hoeven te worden. Een auto die doet wat hij moet doen en een huis waar je in kunt leven, in plaats van spullen in op te slaan. Een fijne bijkomstigheid; met minder spullen heb je ook een minder groot huis nodig. Dat scheelt weer schoonmaken en dus tijd. Tijd die je aan leukere dingen kunt besteden. Een kleiner huis heeft vaak ook een goedkopere huur/hypotheek. En ineens kun je misschien wel een dag minder werken. Het gevolg? Weer meer tijd om leuke dingen te doen. En zo is het cirkeltje rond.

Minimalisme is een onderwerp waar uren over geschreven kan worden, het is immers een passie.. een levensstijl. Het kan toegepast worden op allerlei niveau’s, van beginneling tot extremist. Waar draai het dan uiteindelijk om?

“De menselijke identiteit wordt niet langer gedefinieerd door wat men doet, maar door wat men bezit. We hebben ontdekt dat het consumeren van DINGEN en het bezitten van DINGEN, niet voldoen aan ons verlangen naar betekenis” – Jimmy Carter, 1979

Aan de Netflixers onder ons wil ik graag een waardevolle tip geven. Een tip die misschien wel je kijk op het leven veranderd.
———–Minimalism, a documentary about the important things.———–

The Minimalists, bestaande uit Ryan Nicodemus en Joshua Fields geven in deze documentaire duidelijk en inspirerend weer wat minimalisme is. Waarom steeds meer mensen dit pad volgen en afscheid nemen van hun oude manier van leven.
Er komen experts aan bod, maar ook ervaringsdeskundigen; zeer succesvolle mannen en vrouwen die voor hun 30e alles hadden wat ze wilden, maar doodongelukkig waren. Door alle onnodige dingen in het leven te schrappen hebben ze de essentie van het leven gevonden en ervaren zij wat echt geluk is.

Nieuwsgierig geworden? Kijk hier de trailer!

Advertenties

Hoop, dromen en inpakwerk.

Goed dan, we gaan verhuizen. Ondanks dat het appartement erg klein is, voelde ik me er tijdens de eerste bezichtiging al thuis. Er hangt een positieve vibe en ik zie ons er al helemaal zitten. De zin om te starten met inpakken, is dan ook iets wat niet ontbreekt!

Naast de normale verhuis-plan-dingen, zoals  hulp en vervoer regelen, staat me een uitdaging te wachten. Ik heb nu een klein kamertje vol met spullen, een restant uit vorige levens waar ik meerdere bergingen tot mijn beschikking had.
De laatste jaren ben ik al ontzettend bezig geweest met minimaliseren (vandaar dat het in 1 kamertje past), maar nog steeds heb ik dozen met spullen die ik niet gebruik:

  • Oude babykleertjes van Dave waar emotionele waarde aan zit;
  • Motorhelmen en -kleding die ik ooit echt, nee ECHT, weer ga passen en gebruiken;
  • Een doos speelgoed waar Dave nog te jong voor is en een doos met speelgoed waar hij al te oud voor is;
  • Fotoboeken die liggen te wachten tot ze gedigitaliseerd worden;
  • en verdere allerhande troepjes die ik nog niet weg wil doen.

Aan de ene kant weet ik dat het geen nut heeft om spullen te houden om te houden. De komende jaren heb ik geen motorgeld liggen, dus waarom twee helmen en een motorpak houden? Maar aan de andere kant; ik huur een berging bij het huis en kan het kwijt.

In dit geval denk ik terug aan Marie Kondo (de opruimgoeroe) en de beginselen van minimalisme en simpel leven. Het gaat er niet eens om of je veel of weinig spullen hebt, zolang je bezittingen je maar plezier brengen, of “Sparks of joy”.
Ja, ik wil met nog minder spullen toe kunnen, maar sommige spullen staan ergens voor. Voor een droom, ambitie of voor hoop, die je nog niet of nooit wil opgeven.
Het verdwaalde yogamatje die mij er elke dag aan herinnert dat ik nog steeds geen Doutzen Kroes ben, die gaat regelrecht in de weggeefdoos. In plaats van joy, sparkt het eerder irritatie. Maar die motorkleding.. ooit ga ik weer rijden en tot die tijd zijn de spullen een motivatie.

20170212_193010

Een Uitdaging met een hoofdletter

skyline-kralingse-plas

Sinds twee weken heb ik een nieuwe uitdaging; verhuizen. Het appartement waarin ik en Dave wonen is verkocht, waardoor we op zoek moesten naar een nieuw huis.

Regio Rotterdam is op dit moment booming en dat is te merken aan de huizenmarkt. De huurprijzen zijn skyhigh en de appartementen die nog net te betalen zijn liggen in een buurt waar een struikelend kind met zijn handje in een drugsnaald terecht kan komen. Als jong volwassene heb ik soms met plezier in dit soort buurten gewoond, maar met Dave is dit geen doen. Hij moet buiten kunnen spelen, zonder over de junks heen te moeten stappen.
Hier in de regio Rijnmond is het droevig gesteld met de sociale huurwoningmarkt. Met een halfjaar inschrijving op mijn naam, reageren er nog ruim 350 mensen voor mij op een appartement. Daarbij kun je ook maar zeer beperkt reageren door aangescherpte eisen. Er wordt niet alleen gekeken naar je inkomen, wat niet te laag en niet te hoog mag zijn, maar ook naar je gezinssamenstelling. Oh ja, er zijn ook nog eens plannen om 100.000 betaalbare huurwoningen af te breken.. Een lang verhaal kort; geen doen voor ons.

Gelukkig kwam ik vanuit mijn netwerk al gauw een oplossing in de vorm van een net tweekamerappartement in Vlaardingen. HO! Een tweekamerappartement? Jazeker, van 55 vierkante meter. Mijn oude appartement was ook van deze grootte, maar toen woonde ik er alleen.. Na alle plusjes en minnen tegen elkaar weg te hebben gestreept, kwam ik tot de conclusie dat we het gewoon moeten doen. Als minimalist en optimist vind ik wel een manier om het werkbaar te maken. Van 72 vierkante meter naar 55, dat moet te doen zijn toch?

Heb jij nog tips voor mij?

To TV or not to TV?

Sinds september 2016 woon ik samen met mijn zoon Dave en wat spullen. Wat niet mee is gekomen met de verhuizing is de televisie. In eerste instantie omdat de tv niet van mij was, maar dat terzijde. 😉  In ons vorige huis stond de tv veel aan. En met veel, bedoel ik ook heul veul. We stonden er mee op en gingen er mee naar bed.

We gebruikten de tv om het nieuws te kijken (nog het minst), om ons af te leiden tijdens het koken, om muziek mee te kijk-luisteren, om ons gezelschap te houden tijdens het eten en vervolgens om onze avond mee door te komen.
Zeker na de komst van onze kleine ging dit me steeds meer tegenstaan. Ik keek tv terwijl mijn zoon aandacht vroeg en af en toe zelfs wanneer ik hem eten gaf. We leerden hem ook om tv te kijken, om zichzelf te vermaken.

Na een tijdje kreeg ik de kriebels; die rot tv! De dagen vliegen voorbij een in soort waas, waarin je je de avonturen van de tv-personages nog vaag herinnert, maar niet meer weet wat je zelf die dag hebt gedaan. Is dit de manier waarop ik mijn tijd op wil maken? Ik zie mezelf al denken in het sterfbed: “Ik heb zelf geen moer gedaan met mijn leven, maar ik heb wel alle tv-avonturen gezien.” En waarvoor? Voor het merendeel slechte programma’s en een hoop reclame. Daarbij is dit niet hoe ik Dave wil opvoeden. Buiten spelen.. ken je dat nog? Ik wil dat hij dat ook kent!

De voordelen van een  tv abonnementloos leven:

  • Je hebt veel tijd over om anders te besteden;
  • Minder vaste lasten;
  • Je ziet minder reclame en wordt dus minder beïnvloed;
  • Je hoeft niet thuis te blijven om je show te zien.

We zijn nu ruim 4 maanden verder en ik mis de tv niet. Ik kijk nu alleen wat ik wil zien en wanneer IK het wil zien. Mijn Netflix abonnement wordt flink gebruikt, maar alleen wanneer ik er tijd voor heb. Nu in de winter is dat wat meer dan ik eigenlijk had gepland, maar niks is zo fijn om tijdens hondenweer een filmpje of serie te kijken, onder het genot van een kop thee. Ook Dave is fan van Netflix. Hij kijkt toch wel dagelijks wat tekenfilmpjes en heeft hier ook plezier in. (Dat geeft mij even wat vrije handen voor mijn ochtendritueel). Youtube is gedegradeerd, want reclames en daar houdt dave niet van. *gillen*
Ondertussen spelen we samen regelmatig (zowel binnen als buiten), vermaak ik me tijdens het koken door het recept beter te lezen en zo wel iets eetbaars te creëren. Nieuws lees ik alleen wanneer ik er zin in heb en muziek luister ik via Spotify.

Heb jij er wel eens over nagedacht om je relatie met de televisie te verbreken? Wat zijn je redenen om het wel te doen en wat houd je tegen?
En als je al zo ver bent; hoe bevalt het?

Ps: Mocht je Geer en Gor tegen komen, doe ze de groeten.

 

 

 

 

Jeej, nog een blog. Warum? Darum!

Poging nummer twee; een blog.
De eerste was voornamelijk een stok achter de deur om gezonder te leven. Ik heb welgeteld 4 stukjes geschreven voor ik er alweer de brui aan gaf. Ik ben overigens wel iets gezonder gaan leven, dus het heeft wel enig doel getroffen.

Inmiddels ben ik zelf een aantal blogs gaan volgen. Voornamelijk over groener leven, minimaliseren en het versimpelen van het leven. Ik had het nooit gedacht, maar man man, wat word ik daar enthousiast van! Stiekem ben ik al een aantal jaar bezig met minimaliseren op spullen. Als ik terug denk aan een aantal jaar geleden.. wat een onzinnige meuk had ik in mijn appartement + 2 kelders vol. Erger nog; ik kocht er steeds meer bij! Tot ik ineens werkeloos was, midden in de crisis, zonder uitzicht op een baan. Ik moest bezuinigen en flink ook. Ineens was het niet meer zo vanzelfsprekend om met de boodschappen altijd de luxe producten mee te nemen, of een lekker gezichtmaskertje bij elk drogistbezoek.
Ik weet nog precies wanneer de omslag kwam. Ik voelde me erg zielig en kocht een luxe tijdschrift (daar ging ik dus alweer), De speciale “Simplify your life”-uitgave van het tijdschrift Flow (Sonoma)

20170110_213017

Een dik boek vol tips om het leven wat makkelijker te maken. En ineens zag ik het licht:

Werkeloos + weinig inkomen+ veel spullen blijven kopen = gaat niet samen

Jaja.. dit is budgetbeheer 101, maar als 21-jarig grietje is het niet altijd zo vanzelfsprekend. Om een lang verhaal iets korter te maken; ik stopte met consumeren en ging consuminderen. Ik ruimde mijn leven op, vond uiteindelijk weer en baan en alles kwam weer goed. MAAR.. ik was aangestoken. Het verhaal begint hier pas.

Inmiddels heb ik een hoop gelezen, geleerd en in de praktijk gebracht. Zo veel, dat ik ervan overtuigd ben dat ik anderen hiermee ook op weg kan helpen. Wanneer ik mensen in mijn omgeving enthousiast vertel over manieren om zuiniger en groener te leven, word ik meer dan eens appelig aangekeken. Ik hoop dat mijn blog hier iets aan kan veranderen.. al is het maar met minimaal 4 stukjes.