Hoop, dromen en inpakwerk.

Goed dan, we gaan verhuizen. Ondanks dat het appartement erg klein is, voelde ik me er tijdens de eerste bezichtiging al thuis. Er hangt een positieve vibe en ik zie ons er al helemaal zitten. De zin om te starten met inpakken, is dan ook iets wat niet ontbreekt!

Naast de normale verhuis-plan-dingen, zoals  hulp en vervoer regelen, staat me een uitdaging te wachten. Ik heb nu een klein kamertje vol met spullen, een restant uit vorige levens waar ik meerdere bergingen tot mijn beschikking had.
De laatste jaren ben ik al ontzettend bezig geweest met minimaliseren (vandaar dat het in 1 kamertje past), maar nog steeds heb ik dozen met spullen die ik niet gebruik:

  • Oude babykleertjes van Dave waar emotionele waarde aan zit;
  • Motorhelmen en -kleding die ik ooit echt, nee ECHT, weer ga passen en gebruiken;
  • Een doos speelgoed waar Dave nog te jong voor is en een doos met speelgoed waar hij al te oud voor is;
  • Fotoboeken die liggen te wachten tot ze gedigitaliseerd worden;
  • en verdere allerhande troepjes die ik nog niet weg wil doen.

Aan de ene kant weet ik dat het geen nut heeft om spullen te houden om te houden. De komende jaren heb ik geen motorgeld liggen, dus waarom twee helmen en een motorpak houden? Maar aan de andere kant; ik huur een berging bij het huis en kan het kwijt.

In dit geval denk ik terug aan Marie Kondo (de opruimgoeroe) en de beginselen van minimalisme en simpel leven. Het gaat er niet eens om of je veel of weinig spullen hebt, zolang je bezittingen je maar plezier brengen, of “Sparks of joy”.
Ja, ik wil met nog minder spullen toe kunnen, maar sommige spullen staan ergens voor. Voor een droom, ambitie of voor hoop, die je nog niet of nooit wil opgeven.
Het verdwaalde yogamatje die mij er elke dag aan herinnert dat ik nog steeds geen Doutzen Kroes ben, die gaat regelrecht in de weggeefdoos. In plaats van joy, sparkt het eerder irritatie. Maar die motorkleding.. ooit ga ik weer rijden en tot die tijd zijn de spullen een motivatie.

20170212_193010

Advertenties

Een Uitdaging met een hoofdletter

skyline-kralingse-plas

Sinds twee weken heb ik een nieuwe uitdaging; verhuizen. Het appartement waarin ik en Dave wonen is verkocht, waardoor we op zoek moesten naar een nieuw huis.

Regio Rotterdam is op dit moment booming en dat is te merken aan de huizenmarkt. De huurprijzen zijn skyhigh en de appartementen die nog net te betalen zijn liggen in een buurt waar een struikelend kind met zijn handje in een drugsnaald terecht kan komen. Als jong volwassene heb ik soms met plezier in dit soort buurten gewoond, maar met Dave is dit geen doen. Hij moet buiten kunnen spelen, zonder over de junks heen te moeten stappen.
Hier in de regio Rijnmond is het droevig gesteld met de sociale huurwoningmarkt. Met een halfjaar inschrijving op mijn naam, reageren er nog ruim 350 mensen voor mij op een appartement. Daarbij kun je ook maar zeer beperkt reageren door aangescherpte eisen. Er wordt niet alleen gekeken naar je inkomen, wat niet te laag en niet te hoog mag zijn, maar ook naar je gezinssamenstelling. Oh ja, er zijn ook nog eens plannen om 100.000 betaalbare huurwoningen af te breken.. Een lang verhaal kort; geen doen voor ons.

Gelukkig kwam ik vanuit mijn netwerk al gauw een oplossing in de vorm van een net tweekamerappartement in Vlaardingen. HO! Een tweekamerappartement? Jazeker, van 55 vierkante meter. Mijn oude appartement was ook van deze grootte, maar toen woonde ik er alleen.. Na alle plusjes en minnen tegen elkaar weg te hebben gestreept, kwam ik tot de conclusie dat we het gewoon moeten doen. Als minimalist en optimist vind ik wel een manier om het werkbaar te maken. Van 72 vierkante meter naar 55, dat moet te doen zijn toch?

Heb jij nog tips voor mij?

Het shampoo experiment – deel 2

Een paar weken geleden blogde ik over mijn shampoo experiment. In plaats van chemische shampoo en conditioner uit plastic flessen, ging ik voor een shampoo bar van de Lush en appelazijn uit de supermarkt.
We zijn nu een aantal weken verder en het experiment is inmiddels ten einde. Hierbij een verslag.

De eerste wasbeurt.
Ik was bang dat de shampoo bar niet genoeg zou schuimen en ik het dus niet door mijn hele bos haar zou krijgen, maar dat viel me alleszins mee. Door de bar over mijn natte haar te wrijven, begon het al direct te schuimen en kon ik de zeep makkelijk door mijn hele haar masseren. Na het uitspoelen  voelde mijn haar zo stug dat ik me afvroeg of hoe het er droog uit zou zien.
Ik pakte mijn appelazijnmengsel en spoot mijn hele haar onder, misschien zelfs wel iets te enthousiast. Oh my god.. wat een MEURLUCHT. Azijn ruikt al zuur, maar appelazijn lijkt nog erger te zijn. Op het eerste gevoel deed het niets tegen de stugheid, waardoor ik nog nieuwsgieriger werd naar het droge resultaat.

Tijdens mijn onderzoek naar het gebruik van shampoo bars las ik dat je haar na de eerste keer wassen aanvoelt als touw, maar dat het bij de tweede keer al een stuk minder is. Ook de appelazijn zou de eerste keer niet veel helpen. En dat heb ik dus geweten.
Toen mijn haar eenmaal droog was, voelde het heel erg schoon en totaal niet vet aan. Ook had ik geen stug haar, maar wel coupe du pluis. Ondanks dat, was ik absoluut niet ontevreden, want de azijnlucht was ook helemaal weg!

En toen…
In de loop van de dagen na de eerste wasbeurt, merkte ik dat mijn hoofdhuid wel wat geïrriteerd was. Misschien heeft de shampoo zijn werk iets te goed gedaan en was de azijn net even too much? Het duurde na de eerste wasbeurt 4 dagen voor ik mijn haar weer hoefde te wassen, maar in de loop der tijd werd dit steeds korter. Ondanks dat ik in het begin het gevoel had dat de shampoo mijn hoofdhuid teveel uitdroogde, werd mijn haar steeds sneller vet. Het is een normale reactie van je talgkliertjes om sneller en meer vet te produceren wanneer ze uitgedroogd zijn, maar daar zat ik niet op te wachten!
Na anderhalve week waren de eerste ongemakken daar; mijn haar was niet meer goed schoon krijgen (te vet) en pukkeltjes op mijn hoofdhuid, daar waar ik er eerder nooit last van heb gehad.

Vervolgens heb ik het nog anderhalve week volgehouden. Eigenlijk heeft je haar minimaal 6 weken de tijd nodig om te wennen, maar na totaal drie weken was ik er klaar mee. Representativiteit is ook wat natuurlijk.
Ik liep tegen een aanbieding aan van mijn oude chemische shampoo in een paarse plastic fles en bezweek. En oh wat een fijn gevoel; weer echt schoon haar zonder jeukende en licht brandende hoofdhuid. De pukkeltjes hadden wat meer tijd nodig om weg te trekken, maar inmiddels zijn ze zo goed als verdwenen.
En de shampoo bar? Die gebruik ik af en toe nog eens, wanneer ik mezelf een luxe douchesessie gun. Ik gebruik hem dan alleen wat voor de geur, want die is wel heel lekker.

Conclusie.
Ondanks dat ik héél graag wilde dat dit experiment een positieve uitkomst zou hebben, is het toch niet goed afgelopen. Ik vermoed dat ik de verkeerde shampoo bar heb gekocht. Een minder agressieve zou voor mij toch beter zijn, waardoor mijn hoofdhuid minder uitdroogt. Ik lees een hoop verhalen van vrouwen die er wel heel veel baat bij hebben, vooral ook de vrouwen met iets minder haar dan ik.
Inmiddels heb ik alweer een volgend plan; Aleppo zeep. Maar dat is weer een verhaaltje voor een andere keer.

 

 

Tijd voor een fuif!

TADAAAAAAA!! 1 jaar gestopt met roken!! *spring, dans, ren, fuif*
Als rasechte verslaafde rookte ik tussen de 25 en 30 sigaretten per dag, al bijna 14 jaar. Ik wilde al zo vaak stoppen, maar die halfzachte pogingen sloegen nergens op. Al helemaal niet op succes.
Maar een jaar geleden was het zo ver. Ik was er om meerdere redenen zo ontzettend klaar mee en ik besefte dat ik het alleen niet ging redden. Ik heb hulp gezocht via de huisarts; de praktijkondersteuner met haar fijne pilletjes wilde me maar al te graag bijstaan. Achteraf gezien vond ik het spannender om te stap te zetten, dan dat het me daadwerkelijk moeite kostte om vol te houden. Maar dan nog kon ik alle steun gebruiken. De belangrijkste steun moest uit mezelf komen; de redenen om te stoppen moest ik duidelijk voor ogen houden. Ik schreef mezelf een e-mail. Een fragment:

Wat goed dat je bent gestopt met roken! Volhouden hoor, want je wilde al langer zo graag stoppen. Weet je nog? Al ruim een jaar baal je van elke sigaret en merkte je dat je er eigenlijk niet van geniet.Lekker koud buiten op het balkon, zo snel mogelijk oproken om maar weer naar binnen te kunnen. Dan een lekkere meurlucht om je heen, een stinkende hand, jas en sjaal. Je leest deze brief op het moment dat je weer wil roken. Niet doen joh. Laat dit nou het moment zijn dat je degene gaat worden die je wil en KAN zijn.

Op dit moment kan ik best zeggen dat het is gelukt! Natuurlijk zijn er nog momenten dat ik iets mis, maar die momenten zijn zeldzaam. En ze worden steeds zeldzamer. En niets wat een stroopkoek niet kan verhelpen. 😉
In mijn eerste post had ik het over mijn eerdere mislukte blog. Deze blog was een deel van een poging om die betere versie van mijzelf te worden. Ik ben er nog lang niet, maar de hoogste berg is al overwonnen.

Geen preken nu, alleen maar een fuif. Met gebak 🙂

**plaatje; I’m a quitter by Natalie Dee

Online inspiratie

 

header-minimalist-blog

Vanaf het moment dat ik begon met minimaliseren en simpeler leven, heb ik enkele online inspiratiebronnen gevonden waar ik tip en trucs leer. Er zijn een aantal websites waar ik jullie graag kennis mee wil laten maken, omdat ik vind dat je ze minimaal eens moet bekijken. Er staat zo’n ontzettende schat van inspiratie op!

Stofzuigerzen

In het begin van mijn avontuur probeerde ik mijn huishouden iets gestroomlijnder te krijgen. Door het beter en slimmer in te plannen, wilde ik extra tijd overhouden voor leuke dingen. Via google kwam ik terecht op Stofzuigerzen. Op deze website staat het eenvoudiger, automatischer en zelfs leuker maken van het huishouden centraal. Naast het gratis te downloaden schoonmaakrooster, kun je er diverse tips vinden die je huishouden niet alleen makkelijk, maar ook groener kunnen maken. Download ook vooral het gratis huishoudboek, vol met tips en trucs.
De man achter deze website is Jelle Hermus, de oprichter van o.a. So Chicken. Diverse gastauteurs schrijven regelmatig een leuke artikelen.

So Chicken.
De absolute top van Naerlands groener, simpeler en leuker leven is in 2004 opgericht door Jelle Hermus (1984). So Chicken staat voor duurzaamheid, gelukkig en liefdevol leven, minimalisme, gezond leven en je dromen waar maken.
Het klinkt misschien alsof er een hoog hippiegehalte in zit, maar dat valt erg mee. Deze jonge Delftenaar weet op een scherpe, vrolijke en heldere toon de juiste snaar te raken en je te motiveren.

logo-header

De site biedt honderden gratis artikelen, gerangschikt op onderwerp. Daarnaast zijn er enkele kleine gratis e-cursussen te downloaden en uitgebreidere e-cursussen aan te schaffen. Zelf heb ik het e-boek Simpel Gezond gekocht voor € 19,- en ik werd niet teleurgesteld. Naast een helder en duidelijk boek, boordevol met goede tips, kreeg ik nog een extra bonuspakket met meer goede hoofdstukken. De 365-dagen garantie heb ik in ieder geval niet geclaimd.
En waarom zou jij eens op deze website moeten kijken? Het is leuk, inspirerend en vooral laagdrempelig. Het is voor iedereen te begrijpen en toe te passen, op een duidelijke en vooral leuke manier.

Moeders Minimalisme
Via via kwam ik op de website van de Friese Dieuwke. In 2012 begon zij met minimaliseren en in 2014 startte zij haar blog, welke anno 2017 uitgegroeid is tot een compleet platform over minimaliseren. Werkelijk elk aspect komt voorbij; van de minimale garderobe tot het minimaliseren van kinderspeelgoed. 

Valhalla Vertelt

Als ik het me goed kan herinneren, reageerde blogster Gerline regelmatig op de Moeder Minimalisme artikelen en zo kwam ik er achter dat zij zelf ook een blog schrijft; Valhalla Vertelt. Gerlinde is een dame die samen met haar man en vier kinderen in Noorwegen woont en op haar blog het verfrissende beeld schetst van haar dagelijks leven. Naast de vele bespaartips en de prachtige foto’s geniet ik op afstand van haar rustige, regelmatige leven in het prachtige Noorwegen. Deze blog is puur hobby en ontspanning voor mij, maar daardoor niet minder waardevol.

Van groot naar klein


Natasja en haar man Gerbrand willen graag in een Tiny House wonen; een zelfstandig huisje van maximaal 50 vierkante meter en vaak zelfvoorzienend.

De Tiny House Movement draait vooral om de filosofie: genoegen nemen met genoeg en een leven creëren dat draait om dat wat werkelijk belangrijk is. Hoeveel ruimte heb je nodig om prettig te kunnen leven zonder overtollige ballast? 

De website van Tiny Houser Marjolein in het Klein, biedt veel informatie.
Natasja en Gerbrand wonen nu nog in een ‘normaal’ huis en proberen zichzelf stapsgewijs gereed te maken om tiny te gaan wonen. Leuk om te zien hoe zij dit proces door gaan en ervaren. Artikelen worden afgewisseld met filmpjes, wat erg verfrissend is.

Welke blogs volg ik nog meer?
Naast mijn favoriete blogs die ik dus erg graag met jullie wilde delen, volg ik nog een aantal blogs. Ik volg ze nog niet lang genoeg om er een oordeel over te geven, maar wil ze jullie zeker niet onthouden:

  • Ik ben Helga; scherpe artikelen geschreven door Helga (duh) over van alles wat haar bezig houdt en dwars zit.
  • Sprokkelen; Mathilde schrijft over duurzaam leven in een sociale samenleving. Diverse onderwerpen komen aan bod.
  • Grihnz; het motto is “Groen met een grijns”. We moeten groener leven, maar dat kan ook op een leuke manier!
Volg jij ook blogs? Zo ja, welke?

 

 

 

 

 

moestuin

 

De grote verzamellade.

Om rust te creëren heb ik met mezelf afgesproken dat ik een aantal aangewezen gebieden in huis niet altijd op orde hoef te hebben. Of beter gezegd; al is het daar permanent een zwijnenstal, jammer dan! Ik heb zo drie plekken uitgekozen:

  1. De rommella in de woonkamerkast.
    Hier liggen allerhande dingetjes zoals de inlogkastjes van de bank, mijn binnengekomen post, wat pennen, een rol plakband, balonnen van Dave, een stuiterbal, tafelkleedhouders, enzovoorts.
  2. De berging.
    Ik heb al geen hele berging vol met spullen en dan is het meeste nog aardig gesorteerd en netjes weggezet, maar wanneer hier rommel ontstaat, laat ik het lekker liggen
  3. Verzamelmand in de kledingkast.
    We kennen het allemaal; een paar handschoenen, een collectie riemen, diverse accessoires en een verdwaalde sok.

Deze manier van gecontroleerde rommel werkt voor mij goed. Het betekent niet dat mijn huis altijd netjes is, maar om deze plekjes hoef ik me in ieder geval niet op te winden en aan te ergeren.

Oh oeps.. nu ben ik enigzins laks geweest. In plaats van één rommellade in de woonkamer, heb ik er ineens drie die nog amper dicht willen! Werk te doen dus.

20170115_172841

Hoe pak je zoiets aan zonder al teveel moeite en met maximaal resultaat?
Haal je lades leeg. Kijk per (groepje) product wat de status is: Weggooien, houden want je gebruikt het, verkopen of elders opruimen.

Wanneer iets kapot, onverkoopbaar, of niet doneerbaar is, gooi het dan direct weg. Wat gaat er nog meer weg; lege verpakkingen, stomme frutsels zoals uitgerekte elastiekje, spaarzegeltjes die je nooit meer inlevert, enzovoorts.
Trap niet in de val van het bewaren voor het geval DAT. Want WAT ALS?? Je hebt geen drie rekenmachines nodig en als die ene ineens de geest geeft, kun je altijd nog je mobieltje/laptop/pc pakken.
De spullen die er eigenlijk niet horen, kun je direct terugleggen op de juiste plek. Betaalde rekeningen kunnen in de papierbak of in je administratie. Pennen groepeer je makkelijk met een elastiekje en knutselspullen gaan in de knutselbak.
De spullen die overblijven voldoen aan een aantal criteria: ze zijn heel, ze hebben geen andere vaste plek, je gebruikt ze daadwerkelijk en ze zijn niet overbodig (zoals rekenmachine nummer 2 en 3).

Mijn laatjes zijn weer opgeruimd en de rommel is netjes teruggebracht naar 1,5 lade. Ook ik kan hier nog een uitdaging in vinden! (Het moet en zal toch in één la.)

Heb jij controleerde rommelplekken? En zoja, waar?

Het shampoo experiment – deel 1

shampoo-ap

Doordat ik veel op internet lees over bezuinigen en groener leven, kom ik af en toe eens iets tegen wat ik zelf ook wil proberen.
Zo liep ik een tijdje geleden ineens aan tegen shampoo bars; shampoo in vaste vorm. Er zijn natuurlijk verschillende gradaties; van de overheerlijke Lush bars met een enkele chemicalie erin, maar verder vrij natuurlijk,  tot de 100% natuurlijke bars van Savion.
Ik begon mijn onderzoek met de vraag waarom ik dit zou willen doen. Het moet immers wel voordeel opleveren.

  1. Het is gezonder voor je haar. Er wordt gesproken over vollere bossen met oneindig volume en een fantastische glans.
  2. Het is beter voor het milieu, aangezien de shampoo bar geen akelige plastic fles heeft.
  3. Het is goedkoper.

Huh?! Goedkoper? Ja dat is mogelijk, want een enkele shampoo bar kost tussen de 5 en de 9 euro. Men zegt dat je er wel net zo lang mee doet, als met 3 flessen shampoo. En dat is interessant. Het milieu is natuurlijk erg belangrijk, maar de portemonnee ook.
Om alle voordelen optimaal te kunnen benutten, ben ik ook eens gaan kijken naar de cremespoeling. Ook dit is erg chemisch, komt in een akelige plastic fles en is niet goedkoper dan het alternatief.
Het alternatief is namelijk appelazijn gemengd met water (1:1). Wanneer je hier je haar mee naspoelt, zou het je lokken zacht moeten maken. Hoe het exact werkt, weet ik niet. Ik schat de kans dat het werkt echter wel hoog in. Azijn heeft de eigenschap goed tegen kalk te werken en laat het water hier in de regio nou ontzettend hard zijn. Het ruikt niet erg fijn, maar de lucht schijnt weg te zijn wanneer je haar helemaal opgedroogd is.

Ik heb de shampoo bar uiteindelijk bij de Lush gekocht. De blauwe zeezout/zeewier variant die goed moet zijn tegen licht vet haar en zacht voor een tere hoofdhuid. Dit is de Seanik met een verkoopprijs van 8,95 euro voor 55 gram.
In deze shampoo bar zitten niet alleen maar natuurlijke stoffen, er zit namelijk een schuimmiddel, parfum, kleurstof en reinigende stof in. Lush geeft op de website aan dat dit allemaal veilige synthetische stoffen zijn.
Om de bar optimaal te kunnen bewaren kocht ik er een blikje bij, zodat ik hem ook handig mee kan nemen.

Om de appelazijn-watermix te maken heb ik een oude spuitflacon schoongemaakt en de mix in de verhouding 1:1 aangemaakt. De appelazijn kocht ik bij de Albert Heijn  van het merk Tromp & Rueb,  750 ml voor € 1,69. Helaas zat hier dan wel een plastic fles om.

In het volgende deel mijn avonturen met de shampoo bar en de resultaten van mijn onderzoek!

Kende jij de shampoo bars al?